آغوش زمین خالی از تو ... آغوش تو خالی از عاشقانه های من ...
حلول خیال مخملین ِ نگاه ؛ تلاوت ِ غزل را
به زلف ِ دلتنگی می کشاند ...
نهیب انگشتان ِ باران ِ دلتنگی
بر شیشه ی دل
شوریدگی ِ چشمِ عاشق را
زلال می کند ...
تکیه به ستونِ شب
و غلطیدن در بستر هجای نبودن
سرود دلسپردگی را
سخت تر می کند ...
پ ن : اینست سخترین نفس های روزگار ................. نخواستن من در نداشتن تو !!
پ ن : آسمانی من ....روح ت شاد ..
برچسب:
نویسنده: سارا رجبی