دلتنگی

به من حق بده .. هر بار که به حصار خاطرات می رسم ... اشک ؛ امان ِ چشمان م را بدرد ..

به من حق بده هر بار ...مرور ِ یادگارهایی را که از عشق بر تن ِ قلب عاشق م .. قلم خورده را می خوان م ؛ درون م ؛ همچون گدازه های آتشین در سوز گداز عطش ِ وصال ... جان دهد !

به من حق بده ...وقتی بی راهه های دلتنگی همراه ِ مداوم ِ بافته های دل م می شوند و وقتی آرزوهای ناکام .. یک به یک ... تجلی ِ چکه های ِ نم نم ِ باران چشم بر شیشه های پنجره ی روزگار م می شوند ...و آهسته آهسته ...سایه سار ِ عشق ؛ جان ؛ از دست دهد ...به نهایت ِ غریبانگی برس م و طعم ِ حقیقی ِ سوزش ِ تازیانه های سرنوشت را بر رنجانگی های دقایق م .. لمس کن م !

+ نوشته شده در سه شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۶ساعت 11:9 توسط چکه های تنهایی |